Akşam yemeği

Akşam yemeği benim için -çoğu zaman- bir derttir. Babamın "Akşam yemeği kesinlikle yenilecek ve bu o akşam yapılan yemek olacak." gibi bir kuralı var. Bu kural annemden de çok büyük destek görüyor. İki otorite karşısında boynum kıldan ince.

Aslında sorunun başlıca sebebi aşırı derecede yemek seçmem. Maalesef böyle bir huyum var. Bu sebeptendir ki 11 senedir okul yemekhanesinden değil kantinden besleniyorum. Eğer okul yemekhanesine yazılmış olsam oradaki yemekleri yemem, daha doğrusu yiyemem. Yıllardır kantinden tost, döner, sosisli, yengen vb. yiye yiye bünyem alıştı bu tür yiyeceklere. Halimden memnunum. Neyse, konuya döneyim. En büyük sorun hafta içi oluyor. Okuldan yorgun, bezgin bir şekilde eve geliyorum. Haliyle gayet aç oluyorum. Yemek vaktini bekleyene kadar evde hiç bir şey yemem yasak. Böyle bir kural da var evimizde. Akşam yemeği öncesi bir şeyler yersek, yemekte karnımız tok olur bir şey yemezmişiz. Yani mecburen akşam yemeğini beklemekteyim her hafta içi. Peki aç bir halde yemek vaktini bekle, üstüne sevmediğin bir yemek çıksın! Bu yemeği o an için yememe şansın var. Ama sabah olana kadar "Açım" dersen o yemek aynı şekilde karşına konmakta. Açım desen bir dert, demesen bir dert. O yemeği yiyene kadar başka bir şey yemen kesinlikle yasak.

İşte böyle, hiç bir şey yemeden uyuduğum geceler oldu. Siz siz olun kesinlikle yemek seçmeyin. "Bulduğunuza kanaat edin, şükredin." demeyeceğim tabi. Ama yemek seçmek kötüdür. Aç aç uyumanıza sebep olur. Hayır hayır, bir daha seçmeyin yemek...