Bugün yine o kaçış günlerinden bir tanesiydi. Bizim okulumuz Tarsus-Mersin yolu üzerinde ikisinin tam ordasında bulunmakta. Yani şehirden, insanlardan uzak, bir başına. Eve gitmek için motorlu bir vasıta lazım yani. Yıllardır bizim okulun geleneği haline gelmiş, kaçanlar gidecekleri yere oto-stop çekerek gider. 3 senedir bu geleneği layığıyla yerine getiren biz, henüz her hangi bir sapıkla karşılaşmadık. Gayet mülayim insanlar alıyor bizi arabasına. Tabi oto-stop çekmek için en az 30 dakika harcıyoruz. Bir nevi eğlence işte. Bugün 4 kişi kaçtık. Taam 45 dakika bekledikten sonra bizi arabasına almayı kabul eden birisini bulduk. Ama adam dedi ki "4 kişiyi alamam, 2 kişi binsin.". Yahu alıyorsan hepimizi al. Ama tabi 2 arkadaş direk atladı arabaya. Bastılar gittiler. Biz kaldık 2 kişi oralarda. Neyse şanslıymışız ki 5 dakika sonra biz de bir araba bulduk. Öyle ya da böyle diğerleriyle buluştuk. Gezdik, eğlendik. (Tabi ki bu kaçışlardan annemin-babamın haberi olmuyor. Bugün de yoktu haberleri.) Tam eve dönerken başladı bir yağmur. Bir yağmur ki öyle böyle değil. Oldum sırılsıklam. Apartmana geldim. Şimdi, o sırılsıklam halimle eve girsem babam servisle gelmeyip okuldan kaçtığımı anlayacak. Ee eve girmesem sırılsıklam halde dışarıda ne yapayım? Ve ayrıca geç kalırsam yine kaçtığımı anlarlar.
Siz olsanız ne yapardınız?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder